Makroelementy

Do makroelementów należą węgiel, tlen, wodór, sód, potas, magnez, fosfor, wapń, ciarka i chlor. Są one potrzebne do prawidłowego funkcjonowania  naszego organizmu. Niedobór któregokolwiek z makroelementów powoduje problemy z gospodarką całego organizmu, a może doprowadzić nawet do śmierci.

Makroelementy

makroelementyWapń– to podstawowy składnik zębów i kości, niezbędny do prawidłowego działania komórek nerwowych i mięśniowych. Pełni ważną rolę w krzepnięciu krwi. Jego wchłanianie zależy od obecności witaminy D. Niedobór jest zazwyczaj przyczyną krzywicy. A nadmiar, który występuje przy zaburzeniach hormonalnych powoduje odkładanie się złogów wapnia w naczyniach krwionośnych i upośledza wchłanianie się tłuszczów. Jest także odpowiedzialny za prawidłowe działanie układu nerwowego. Gdy stężenie wapnia jest prawidłowe, pomaga zapobiegać chorobom serca,  udarom i nowotworom jelita grubego.

Chlorjest odpowiedzialny za utrzymanie równowagi kwasowo- zasadowej i ciśnienia osmotycznego. Jest obecny w płynie międzykomórkowym i soku żołądkowym. Jego niedobór może być przyczyną zaburzeń gospodarki wodnej organizmu i zaburzeń trawienia. Chlor jest tracony organizmy przez pot, biegunki i po lekach moczopędnych. Wtedy może dojść do jego niedoborów.

Magnez– to składnik wielu enzymów. Jest niezbędny do prawidłowej pracy mięśni i układu nerwowego. Jego niedobór może skutkować nadpobudliwością nerwową, arytmią, drgawkami. Magnez ma też swoją zasługę w budowie kości i zębów. Reguluje przemianę materii i zapobiega zakrzepom.

Fosfor– jest składnikiem kwasów nukleinowych, ATP i kości. Połączony z lipidami tworzy substancję budującą błony komórkowe. Wchłanianie fosforu jest sprzężone z obecnością witaminy D i gospodarką wapniową. Jego niedobór powoduje łamliwość, zniekształcenia kości i zgrubienia stawów. Pełni rolę też w spalaniu glukozy.

Potas–  uczestniczy w utrzymaniu ciśnienia osmotycznego i pobudliwości. Zarówno nadmiar jak i niedobór są zgubne w skutkach dla organizmu. Może powodować zaburzenia w pracy mięśnia sercowego, innych mięśni i śpiączkę.

Sód– uczestniczy w utrzymaniu ciśnienia osmotycznego międzykomórkowych płynów ustrojowych, bierze udział w jonowym mechanizmie pobudliwości. Niedobór powoduje zaburzenia gospodarki wodnej, a nadmiar niedociśnienie.

Leave a comment: