Rośliny lecznicze

Od wieków zioła, czyli rośliny lecznicze używane były w celach medycznych wykorzystywanych w leczeniu najróżniejszych dolegliwości. W dawnych czasach zbieranie ziół, robienie z nich naparów i ich używanie owiane było tajemnicą, przesądami, miało związek ze sztukami magicznymi i kultami religijnymi. Zapewne wielu z nas pamięta, jak w bajkach czytanych przez babcie pojawiały się czarownice, które z tajemniczych ziół przygotowywały jeszcze bardziej tajemnicze napary.

rośliny leczniczeMagia przypisywana rośliną leczniczym obecna była jednak nie tylko w bajkach. W dzisiejszych czasach wiemy jednak, że to nie sztuki magiczne nadają roślinom moc, a zawarte w nich substancje czynne, które mają ogromne zasługi w leczeniu wielu różnych dolegliwości. Mimo ogromnego rozwoju leków syntetycznych, natura nadal w największym stopniu produkuje lekarstwa.

Wartość leczniczą nadają roślinom substancje swoiste, których ilość wcale nie jest wysoka. Wpływają na nią zarówno czynniki genetyczne, środowiskowe, jak i rozwojowe. Nie mniejsze znaczenie mają tez procesy technologiczne, którym poddane zostają surowce po zbiorze roślin. Aby zaspokoić ogromne, ciągle wzrastające, zapotrzebowanie rynku, zarówno medycznego, spożywczego, jak i przemysłowego na surowce roślinne zmienia się ciągle tryb ich uprawy. Największą zmianą jest przechodzenie od metody zbieractwa do ich uprawy.

Z biegiem czasu wykorzystuje się coraz bardziej intensywne metody. Uprawa roślin do wykorzystania w celach medycznych jest najmłodszą i najsłabiej rozwiniętą gałęzią przemysłu, co nie oznacza, że nieidącą do przodu. Przeciwnie, w związku z rosnącym zapotrzebowaniem rynku, gałąź ta rozwija się niezwykle intensywnie. Aktualnie jest ona na etapie wprowadzania roślin, które do tej pory rosły w warunkach dzikich do uprawy. Nie mniej zainteresowania i poznania wymagają też gatunki, które udomowione zostały już dawno.

Rośliny lecznicze i ich  właściwości lecznicze ciągle są badane i im bardziej rozwijają się możliwości badawcze, tym szersze właściwości danych rośli można poznać. Wiele z opisanych przez lata gatunków roślin, ma, co prawda medyczne podwaliny w tradycji, co nie opiera się często o konkretne badania naukowe. Nie ulega jednak wątpliwości, że trudno sobie wyobrazić życie bez obecności roślin leczniczych w naszych apteczkach czy kuchniach. Wielu z nas używa ziół do przyprawiania potraw, ulepszania smaków posiłków, w domowym leczeniu naturalnymi sposobami. Metody znane od wieków nadal znajdują zwolenników, stając się sprzymierzeńcami zdrowego życia. Warto pomyśleć o własnej hodowli roślin leczniczych, których uprawa zwykle nie wymaga zbyt dużo pracy, a pozwala na ich bieżące wykorzystanie.

 

Pokrzywa właściwości i działanie  znane są już małym dzieciom, bowiem jak zapewne pamiętamy przysparzała czasem bólu i pieczenia podczas zabaw, parząc swymi liśćmi. Przez wielu ludzi, którzy nie są świadomi jej wspaniałych właściwości, uważana jest za chwast. Jednak w jej skład wchodzi wiele witamin i mikroelementów, a co najważniejsze jest naturalnym antybiotykiem.

Pokrzywa właściwości i działanieJuż w dawnych czasach przygotowywano napary z tej roślin, które miały wzmocnić organizm, a także pomagać w okresach dużego przemęczenia. Znajdują się w niej, bowiem składniki, które mają dobry wpływ na funkcjonowanie zarówno układu immunologicznego, jak i całego organizmu. Głównymi związkami składnikami w pokrzywie są: wapń, fosfor sód, jod, potas, żelazo i siarka. Znajdują się w niej także witaminy takie jak: A, K, B2 i C oraz wiele związków anionowych, kwasy pantotenowe i organiczne, sole mineralne, serotonina, histamina czy olejki eteryczne.

Pokrzywa właściwości

Roślina ta wykazuje właściwości moczopędne, dzięki czemu stosowana jest w leczeniu kamicy nerkowej oraz wielu innych problemach z układem moczowym, uwalniając przede wszystkim zatrzymane płyny w organizmie. Przydatna okazuję się także w kuchni. Dodawanie jej do potraw korzystnie wpływa na procesy metaboliczne, poprawia trawienie i apetyt. Do jej życiodajnych właściwości zaliczamy także wpływ na produkcję czerwonych krwinek, dzięki czemu stosuje się ją w leczeniu anemii. Wykorzystywać ją można także zewnętrznie, przede wszystkim w leczeniu schorzeń skórnych, takich jak na przykład ropniaki czy czyraki. Napary z pokrzywy świetnie sprawdzają się także w kosmetyce naturalnej, ale nie tylko. Koncerny farmaceutyczne, po przeprowadzeniu wielu badań nad jej działaniem, coraz częściej wykorzystują ją, jako składnik kosmetyków. Najważniejszą cechą jest jednak jej dostępność, znaleźć ją można, bowiem w wielu miejscach i często nawet nie trzeba jej szukać.

Warto pamiętać, że nie powinno się jej zbierać, jeśli rośnie w nie dużej odległości od drogi, gdyż spaliny uwalniane z samochodów wpływają na nią bardzo niekorzystnie, a zioła, które rosły w takich miejscach zamiast pomagać mogą zaszkodzić.  Najlepszym okresem do jej zbioru jest czas, kiedy roślina ta jest relatywnie młoda, czyli w maju czerwcu. Możemy nazbierać nie wielką ilość potrzebną do sporządzenia naparu, możemy także zerwać więcej, zasuszyć i cieszyć się możliwością sporządzania parówek, herbat i naparów przez cały rok. Dla zwolenników naturalnych sposobów dbania o zdrowie pokrzywa nie ma przed sobą tajemnic, ale powinna zostać dostrzeżona także przez tych, którzy jej wcześniej nie doceniali, wspaniałe właściwości  pokrzywy świetnie wpływają, bowiem na cały organizm.

Rumianek to roślina znana i doceniana od wieków. Zioło to wykorzystywane jest nie tylko w medycynie, ale także w kosmetyce. Właściwości rumianku znakomicie wpływają  na funkcjonowanie zarówno układu pokarmowego, jak i nerwowego. Stosowany już przez nasze prababki, swoje miejsce w leczeniu różnych dolegliwości znalazł także współcześnie.

Rumianek zastosowanie

Rumianek - roślina znana i doceniana od wiekówRumianek może być stosowany zarówno w przypadku dolegliwości wewnętrznych, jak i zewnętrznych. W przypadku kłopotów trawiennych przygotowuje się napar z rumianku, bądź zaparza się dostępne w aptekach herbaty. Jego rozluźniające właściwości łagodzą napięcia pojawiające się w jamie brzusznej, uśmierza ból i reguluje pracę jelit, dzięki czemu polepsza się proces przemiany materii i trawienia. Bardzo często stosowany jest w leczeniu kolki u niemowląt. Jego działanie uspokajające zauważono także w przebiegu leczenia problemów w układzie pokarmowym na tle nerwowym. Herbata z rumianku wspaniale łagodzi bóle i napięcia objawiające się bólem brzucha, wywołane długotrwałym stresem.

Dowiedziono także jego wpływ w zapobieganiu wrzodów żołądka oraz przyspieszanie procesu ich gojenia w przebiegu tej choroby. Zauważono także, że olejki lotne, które znajdują się w rumianku mają właściwości antyseptyczne, dzięki czemu jest naturalnym środkiem antybakteryjnym, który dobroczynnie wpływa na zapalenie pęcherza moczowego. Herbatkę sporządzoną z tego zioła stosuje się także w bólach gardła, kaszlu oraz zapaleniach jamy ustnej. Przeprowadzone w niedawnym czasie badania pokazały też, że zioło to może być wykorzystywane w przebiegu leczenia astmy, bowiem ma działanie przeciwhistaminowe.

Rumianek działanie

Jak już wspomniano rumianek  działa także na urazy zewnętrzne, ułatwia gojenie się ran, oparzeń czy owrzodzeń. Rumianek dostrzeżono także w kosmetyce. Kremy, balsamy czy żele z dodatkiem rumianku mogą być stosowane między innymi w przypadku bolących sutków czy zakażenia dróg płciowych. Zioło to znajduje też uznanie wśród zwolenniczek kosmetyki naturalnej. Nic tak nie poprawia zdrowia skóry jak właśnie parówka z rumianku. Wywar z niego można także stosować do poprawy kondycji włosów, dzięki czemu lepiej się będą układały i zyskają piękny połysk. Do przygotowania specjalnej, rumiankowej płukanki, wystarczy pół szklanki suszonych kwiatów tej rośliny oraz cztery szklanki wody. Tak przygotowane składniki wystarczy gotować przez pięć minut, a następnie płukać włosy powstałą mieszanką od razu po ich myciu. Rumianek posiada wiele cech pozytywnych, wspaniale wpływających na zdrowie. Nie sposób wymienić ich wszystkich, jednak warto pamiętać, aby zawsze mieć w kuchni suszone kwiaty, bądź herbatę z rumianku i pić ją także profilaktycznie, na pewno dzięki temu ustrzeżemy się wielu dolegliwości ze strony żołądka i innych narządów.

 

Jaskółcze ziele, zwane też glistnikiem, jest rośliną wieloletnią, która może osiągnąć do 90 cm wysokości. Występuje na terenie całej Polski na terenach leśnych, zarówno wewnątrz lasy, jak i na jego skraju, w zaroślach, nad brzegami jezior i rzek czy też w ogrodach w miejscach gdzie maja wilgoć i ciszę. Roślina ta posiada umieszczone na szczytach pędów kwiaty i kwitnie od maja aż do października.  Najbardziej charakterystyczną cecha tej rośliny jest wydzielanie pomarańczowego soku po jej skaleczeniu.Optymalnym terminem zbierania tego ziela jest maj i czerwiec, kiedy to roślina dopiero zaczyna kwitnąć, po czym poddaje się je procesowi suszenia.Wysuszone jaskółcze ziele, zebrane właśnie na początku kwitnienia, ma bardzo charakterystyczny jasnozielony kolor. Jeśli zbierzemy je później, pod koniec jego okresu kwitnienia uzyskamy dużo mniej wartościowe zioło o żółtym zabarwieniu.

Jaskółcze ziele właściwości i wykorzystanie

Już nasze prababki wykorzystywały jego właściwości do celów leczniczych. Bogaty skład chemiczny glistnika pozwala na wykorzystywanie go w różnorodnych przypadkach. Jednym z wielu kierunków i możliwości zastosowania ziela jaskółczego są napięcia nerwowe i silny stres, który bardzo często towarzyszy nam, na co dzień. Roślina ta działa, bowiem uspokajająco i wykazuje właściwości nasenne. Dowiedziono także, że wpływa ona na zmniejszenie napięcia mięśni gładkich i prążkowych, hamuje ich skurcze, a tym samym sprawia, że są one mniej pobudzone. W związku z działaniem uspokajającym ma także wpływ na zmniejszenie napięcia mięśni naczyń krwionośnych, a tym samym obniżenia ciśnienia krwi.

Do pozytywnych i leczniczych właściwości glistnika zaliczyć możemy także działanie przeciwbólowe, antywirusowe, antygrzybicze, antybakteryjne i przeciwzapalne. Lekarze i zielarze wskazują dużo więcej zastosowań, które trudno wymienić. Warto wspomnieć, iż regularne stosowanie naparów z jaskółczego ziela bardzo dobrze działa na poprawę przemiany materii, bowiem reguluje cykl wypróżnień i odtruwa organizm. Część lekarzy wskazuje także pozytywne działanie tej rośliny na usuwanie nie dużych kamieni i złogów żółciowych, a nawet kamieni i piasku moczowego. Nie wszystkie jego właściwości zostały jednak potwierdzone i różni lekarze wskazują różne jego działanie. Faktem jest jednak to, iż ma on bardzo pozytywny wpływ na cały układ pokarmowy. Warto, więc stosować naprawy z jaskółczego ziela, nie tylko wówczas, gdy mamy problem z trawieniem. Bardzo ciekawym rozwiązaniem są różnego rodzaju nalewki, które sporządzić możemy z wykorzystaniem innych ziół, takich jak melisa, serdecznik czy rumianek. Przygotowując napary warto korzystać ze sprawdzonych przepisów, które jasno określą też ilość potrzebnego płyny odpowiednio do wagi ciała, stosowanie nieuważnie każdych leków, nawet tych ziołowych, może skończyć się odwrotnie do oczekiwanego efektu.

Dziurawiec jest rośliną należącą do bylin z rodziny dziurawcowatych. Według botaników znanych jest aż trzysta jej gatunków. Spotkać ją można w całej Europie, bowiem rośnie przede wszystkim na suchych połaciach łąk, niezacienionych miejscach lasów czy też na powierzchni przydrożnych rowów. Dziurawiec należy do roślin o gęstych, drobnych liściach z żółtym kwiatostanem.  Nazwa rośliny wywodzi się z jej wyglądu, ponieważ liście oglądane pod światło posiadają zbiorniki olejków eterycznych, które przypominają dziurki.

Dziurawiec zwyczajny zastosowanie

Część odmian uprawianych jest w celach ozdobnych. Jednakże do najbardziej znanych gatunków zalicza się dziurawiec zwyczajny, który w postaci wyciągów lub suszu wykorzystywany jest w medycynie w leczeniu różnorodnych chorób. Roślina ta ma bardzo pozytywny wpływ na proces przemiany materii, toteż stosuje się już od czasów naszych babek w przypadku dolegliwości związanych z układem trawiennym.

Dziurawiec –  zioła uspokajające

 

Niezwykle ważną cechą dziurawca jest także jego działanie antydepresyjne, które wykorzystywano już na przełomie XV i XVI wieku. Słynny filozof, Paracelsus uważał ziele dziurawca za środek kojący nerwy i nie mylił się.Wiele lat później udowodniono uspokajające właściwości tej rośliny. Do dziś wielu lekarzy poleca swoim pacjentom herbaty i wyciągi z dziurawca właśnie w celu wspomagania leczenia napięć nerwowych. Dzisiejsza rzeczywistość charakteryzująca się bardzo szybkim trybem życia, kłopoty w pracy, trudności w domach rodzinnych i wiele innych spraw wpływają na ciągle zwiększającą się ilość pacjentów, którzy narzekają na pojawiające się, bądź powracające stany depresyjne.  Bardzo duże znaczenie w leczeniu ma właśnie leczenie ziołami, czyli ziołolecznictwo. Wiele środków zawiera w swoim składzie wyciąg z dziurawca, najczęściej są to środki o łagodnym działaniu przeciwdepresyjnym, dzięki czemu dostępne są w aptekach bez recepty. Substancją aktywną wpływającą na poprawę obniżonego nastroju jest hyperycyna, a więc syntetycznie otrzymywany wyciąg z tejże rośliny, której działanie opiera się o hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny.

Dziurawiec działanie

W wielu przypadkach dowiedziono, że stosowanie preparatów z dziurawcem znacząco wpłynęło na poprawę samopoczucia, a tym samym na poprawę, jakości życia. Pamiętać jednak należy, że stosowanie leków ziołowych skuteczne jest w łagodnych postaciach tej ciężkiej choroby. Jeśli na początku pojawiające się złe samopoczucie i obniżony nastrój staramy leczyć się sami za pomocą preparatów ziołowych, powinniśmy mieć świadomość, że w przypadku, kiedy stan ten będzie się przedłużał należy udać się do właściwego specjalisty. Bardzo często zdarza się też tak, że leczenie ziołami traktuje się, jako kurację wspomagającą leczenie farmakologiczne.

Szałwia lekarska jest rośliną leczniczą, która od wieków znana była, jako ta, która miała przynosić ludziom nieśmiertelność. Uważano ją za roślinę, która odpowiedzialna jest za długowieczność i przypisywano jej zasługi związane z zachowaniem młodości. Już jej łacińska nazwa, czyli salvere wiąże się z utrzymaniem zdrowia, oznacza, bowiem „być w dobrym zdrowiu”.

szałwia lekarska

szałwia lekarska

W czasach starożytnych, Rzymianie zbierali szałwię w bardzo uroczysty sposób i wykorzystywali ją, jako świętą roślinę, mającą bardzo pozytywne właściwości dla zdrowia. To już z tak dawnych czasów pochodzi zwyczaj, że podczas jej zbioru nie można stosować żelaznych narzędzi do jej ścinania. Szałwia lekarska jest wykorzystywana także w czasach współczesnych, a jej właściwości lecznicze doceniane są przez wielu lekarzy i pacjentów. Jednakże nie jest to jej jedyne zastosowanie, bowiem przydatna jest także w kuchni, w gospodarstwie domowym, a także w kosmetyce.

Szałwia lekarska zastosowanie

Kwiat szałwii dodaje się do sałatek. Można z niego także zaparzyć bardzo aromatyczną herbatę. Liście tej rośliny wykorzystane mogą być między innymi, jako dodatek do farszu mięs. W związku z tym, że niweluje negatywne skutki tłustego jedzenia i ułatwia trawienie dodaje się ją przede wszystkim do: wieprzowiny czy kaczki. W związku z tym, że roślina ta jest bardzo aromatyczna, łączy się ją z innymi mocnymi zapachami. Ciekawym pomysłem mogą być tez naleśniki z szałwią, którą zanurza się w cieście i smaży. Wprawne panie domu, które stawiają na naturę przyrządzają też ocet szałwiowy czy dodają tę roślinę do masła. W gospodarstwie domowym wykorzystuje się przede wszystkim fakt, iż jest ona bardzo aromatyczna, wkładając jej liście pomiędzy bieliznę, co odstrasza różnorodne insekty. Dzięki silnemu zapachowi niweluje także nieprzyjemne zapachy z kuchni, czy zapach, który pozostawiają zwierzęta.

W kosmetyce szałwia wykorzystywana jest przede wszystkim do sporządzania parówek, które oczyszczają skórę twarzy. Sprawdza się ona także, jako płukanka służąca do zmieniania odcienia siwych włosów na ciemniejszy. W medycynie wykorzystuje się nasiona i liście tej rośliny. Napar z nasion służy do przemywania oczu i usuwania z nich ciał obcych, jeśli istnieje taka konieczność. Liście mają właściwości antyseptyczne, przeciwgrzybiczne oraz wspomagają metabolizm. Znane są także jej uspokajające właściwości. Aby ukoić nerwy przygotowuje się herbatę z dodatkiem szałwii lub przygotowuje z niej specjalny napar. Ważne jest jednak, aby zdawać sobie sprawę, iż nie można jej stosować zbyt długo.

Imbir jest wieloletnią rośliną, która może osiągnąć nawet metr wysokości. W skład rośliny wchodzą pędy płonne oraz pędy kwiatowe. Płodnymi pędami są pędy kwiatowe. Są one także krótsze od pędów płonnych oraz zawierają łuski. Kwiaty imbiru są grzbieciste i zebrane w kwiatostany kłosokształtne. Właściwym miejscem występowania imbiru są wyspy Oceanu Spokojnego, Ameryka Południowa, Azja oraz Indie. Jest on bardzo ważną, wykorzystywaną w medycynie rośliną. Mimo, iż imbir nie rośnie w Polsce, nie ma problemu z jego dostępnością. W świeżej postaci kupić go możemy zarówno w sklepach spożywczych jak i sklepach zielarskich. Dostępny jest też jak przyprawa w sproszkowanej postaci.

Imbir właściwości lecznicze

W medycynie imbir wykorzystywany jest przede wszystkim, jako środek odkażający i antyseptyczny, który wpływa na pobudzenie wydzielania soków trawiennych oraz żółci. Jednak jego działanie jest znacznie szersze. Wykorzystywany jest także, jako środek zapobiegający zastojom żółci, a także poprawiający krążenie zarówno wieńcowe, mózgowe, skórne, jak i w kończynach. Stosowany jest bardzo często w leczeniu chorób troficznych, wirusowych, bakteryjnych czy grzybicach.

Do leczniczych właściwości imbiru zaliczamy, więc jego silne działanie antywirusowe, antybakteryjne, antygrzybicze, antypierwotniakowe czy antyroztoczowo. Jego wyjątkowe działanie zdrowotne znane jest od wieków i wykorzystywany był już przez nasze babki. Roślina ta jest także silnym środkiem rozgrzewającym, w wcieranie go w skórę działa przeciwbólowo i przeciwwysiękowo. Wielu lekarzy zaleca stosowanie imbiru w przeziębieniach. Herbata z korzeniem imbiru wpływa bardzo rozgrzewająco na organizm. Wykorzystywany jest także w celu zapobiegania wypadaniu włosów, a także leczeniu dolegliwości skórnych, takich jak łuszczyca, otarcia, obrzęki, skaleczenia czy też stany zapalne skóry owłosionej.

Do bardzo ważnych jego cech należy także wpływ na poprawę, jakości życia seksualnego. Jak dowiedziono, imbir wpływa na pobudzenie ukrwienia narządów płciowych,  dzięki czemu powoduje szybszą erekcję oraz odczuwanie bodźców zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Jest on, więc wykorzystywany często, jako afrodyzjak, w postaci naturalnej, bądź też, jako jeden ze składników preparatów. Pozytywnych działań tego zioła jest tak wiele, że trudno wymienić wszystkie. Wielu lekarzy udowadnia powiązanie jego działania w leczeniu przeróżnych dolegliwości. W każdym jednak przypadku powinniśmy zasięgnąć porady specjalisty. Pomoże nam on dobrać odpowiedni preparat, który pozwoli nam na powrót do zdrowia.

Jednakże herbatę z imbirem możemy pić do woli, zwłaszcza w zimowe wieczory, kiedy to nasz organizm wręcz prosi, aby go rozgrzać. Imbir jest także świetną przyprawą, która nadaje smak zarówno zupom, jak i różnorodnym mięsom. Warto stosować go, jako jedną z podstawowych przypraw i zawsze mieć go na półce.

 

Leave a comment: